Facebook üzerinden köpek kurtarmanın TEHLİKELERİ

Açık olacağım.

Bu yazı, Sahip Çıkalım!’ı yönettiğim son iki yılda yayınladıgım günlük yazılarımdan muhtemelen en önemlisi.

Lütfen okuyun ve paylaşın. Eger uygularsanız, hayatlar kurtarıyor olacaksınız.

Dün gece, bir köpegin hayatını kurtardık. Aslında onu, bir iki gün içinde kaybedecek ya da götürüp bir barınağa bırakacak olan sahiplerinden çaldık dememiz daha dogru olur.

Aile, kendini hayvansever olarak adlandırıyordu; fakat o hayvana bakabilecek durumda asla değillerdi, hayvanın ihtiyaçlarını karşılayabilecek, iyi bir şekilde veteriner gereksinimlerini sağlayabilecek, en temel ihtiyaçlarına bile cevap verebilecek durumları asla yoktu.

Bu sahiplendirme asla gerçekleştirilmemeliydi ve köpek şanslıydı ki, ben araya girerek olaya dahil oldum.

Bir köpeğe internet kanalı ile yuva bulmak ÇOK ÇOK kolay, ama gerçekten iyi bir yuva bulmak ÇOK ÇOK zor.

Son bir kaç aydır, hayvanseverlerin doğru prosedürleri izlemedikleri için yaptıkları yanlış sahiplendirmeler sonucu zor durumda kalan hayvanları kurtarmak amacıyla hep araya girmek zorunda kaldık. Hikaye hep aynı. Birisi bir köpek bulur, resimlerini çeker ve Facebook’ta yayınlar ve ona bir sahip arar. Bir başkası, köpegi sahiplenmek üzere başvurur, köpeği alır ve gider, hiç bir soru sorulmaz. Kabus burada başlar…Sadece iki gün sonra köpek yine sokakta ya da bir barınaktadır.

Köpekleri kurtarmak ve yuvalandırmak muazzam bir misyon, fakat aynı zamanda fedakarlık isteyen bir sorumluluk gerektiriyor. Sahip Çıkalım! köpekleri elden ele değiştirme işini yapmıyor; tam tersine, bizim burada yaptıgımız, bir köpegin önündeki onbeş yılı mutlulukla geçirebilecegi iyi yuvayı bulmak. Bunu yaparken çıkarlar ya da rahatımız uğruna asla taviz vermeyiz, vermeyecegiz.

Bu, aynı zamanda baskı altında çalışamayacagımız anlamına da geliyor, bir hayvan için en mükemmel yuvayı bulana dek bekleriz. Hepinizi, hayvanları kurtarmaya ve gereken yerlerde harekete geçmeye çagırıyorum; fakat, bir yandan da bir sistemi takip etmeniz ve sahiplendirmeler için katı kurallar uygulamanız için size yalvarıyorum. Aksi takdirde, sonuç, kurtardığınız hayvanın ölümüne kadar gidebilir.

Size, neden bu konuda bu kadar sıkı ve tavizsiz olduumuzu daha iyi anlatabilmek için bizim Sahiplendirme Kurallarımızı açıklamak istiyorum:

1. AİLENİN ŞU ANDA BİR KÖPEĞİ DAHA OLMALI… Eger köpek yeni ölmüşse bu sayılmıyor…Ya bir kuşları varsa? Sayılmıyor. Ya gençken bir köpekleri varsa? Hayır…Cevap: basit bir risk yönetimi. Hayvana gerçekten hakettigi bakımı göstereceginize kesinlikle inanmamın tek yolu, sizin şu an evinizdekilere nasıl baktıgınızı görebilmem.
Başka bir yolu yok…Alternatifi, size ve hikayenize inanmak ve üstüne düşünmek olurdu..Neden bunu yapayım? İstediginiz tüm kedi ve köpeklerden hoşlanmış olabilirsiniz, peki bir kaç saat sonra fikrinizi değiştirmeyeceginizi nereden bilebilirim? İnsanlar, en sevdikleri halılarına yapılan bir kaç çişten sonra fikirlerini inanılmaz bir hızla değiştiriyorlar.

2. Köpek MUTLAKA evin içinde yaşamalı, bahçede değil. Fabrikalarda, ofislerde ya da çiftliklerde değil. Bu kural için bir çok sebep var, ama en önemlisi, kısa süreli anlaşmalar değil, uzun süreli sahiplendirmeler yapmak istiyor olmamız. Fabrikada yaşayan bir köpegin gerekli tıbbi bakımları ve hasta oldugunda gösterilecek özen için ne kadar şansı olabilir ki? Aynı şey çiftlikte yaşayan bir hayvan için de geçerli…

3. Köpek MUTLAKA çiğ et ile beslenmeli. Bu, bu grubun gösterdigi bir titizlikdir. Çiğ beslenme, etoburlar için biyolojik olarak uygun olan TEK beslenme türüdür. Bana göre bu kuralı uygulamak, hayvanınızı kendi çıkarlarınızdan üstün tutuyor oldugunuzu ve böylelikle tamamen benim bulmaya çalıştıgım tarzda bir sahip oldugunuzu gösterir.

Bunlar BENİM kurallarım ve sahiplendirme konusunda Facebook üzerinden gösterdigimiz başarı kendini açıklıyor.
Bu kurallar sadece Türkiye’de uyguladıgımız degil, tüm networkümüzde uyguladıgımız kurallardır. Kanada, USA ve Fransa da tamamen bu kurallar üzerinden sahiplendirmelere devam edecekler. Yine bu kurallar, bazılarınızın düşünebilecegi gibi kendi egomu tatmin etmek için uygulanmıyor. Kişisel olarak benim hakkımda ne düşündügünüzle ilgilenmiyorum, ama şu an bu yazıyı okuyorsanız, bir şekilde düşünceme deger veriyorsunuz demektir.

Kurallarımız hayvanların hayatını garantilemek içindir. Bu sebeple, tüm bireysel kurtarmalarınızda bu kuralları uygulamanızı şiddetle rica ediyorum.
Türkiye’de, istatistiksel olarak, sahiplenmek üzere başvuran 10 kişiden sadece biri, bir hayvana doğru düzgün olarak bakabilecek durumda. 10′da 1.

Lütfen bu yazıyı profillerinizde paylaşın.