Bu, Bertha‘yı sahiplenen Lara Sayınsoy’a dün gece gönderdiğim mektuptur.
Üyelerimizin, insanlarla ilgilenirken nelerle uğraşmak durumunda kaldığımı anlamak için bunu okumaları gerektiğine inanıyorum.

Keyfini sürün…

Lara,

Evine geldim ve Bertha‘yı bir sandığın içinde buldum. Oracıktan çıkabilmek için çılgına dönmüştü. Birisi, seni bir kutuya kapatsa, sen nasıl hissederdin merak ediyorum.

Senin gözetimindeyken kaybettiği sağlığını ve o iki kiloyu telafi edebilmek için resmen savaş verdik.

200 tl için teşekkürler ama senin paranı kabul edemem. Parayı bir zarfa koyarak, haftasonu güvenliğe bırakmış olacağım.

Eğer köpekler için bir şey yapmak istiyorsan, sana tavsiyem, yanına yemek al ve ormana giderek onları besle.

Ne yaparsan yap ama…lütfen…sakın bir köpek alma…eğer İLLA Kİ bir tane alacaksan, lütfen sandık eğitimini unut. Yaptığın şey insanlık dışı. Hiç şüphem yok, önceki köpeğin evini yemişti, zavallı hayvancık ne kadar da çaresiz olmalı.

Köpekler hakkında hiç bir fikrin olmadığı kesin. Sana göre, köpekler birer eşya, mal ve sadece evin ve bahçenin tamamlayıcı unsurları. Sana Bertha’yı emanet ettiğim için kendi kendime yaşadığım hayal kırıklığı çok büyük. İçgüdülerimi dinlemeli ve sahiplendirme için kurallarımı kırmamalıydım.

Para her şey değildir. Umarım, gün gelir, hayvan sevgisinin gerçek değerini ögrenebilirsin.

İyi şanslar.