MyLetsAdopt !

Let’s Adopt Persona’ları: Küçük Şeyler

Viktor Larkhill — Tue, 16 Mar 2010 12:12:31 +0000

Ne diyebilirim ki…İşte böyle küçük şeyler bizi farklı bir topluluk yapan. Eğer tarayıcı olarak Firefox‘u kullanıyorsanız lütfen ekteki persona’yı da kullanmaktan çekinmeyin. Onu arkadaşlarınıza gönderin ve Let’s Adopt’un ne olduğunu anlatın.

Eğer şu an işteyseniz neden onu patronunuza göstermiyorsunuz?

Ve merak etmeyin…Bu sadece bir başlangıç!

Bizimle gönüllü olarak çalışan Deniz Erguner‘e buradan büyük bir teşekkür gönderiyoruz; bu tarz küçük jestlerimizin çoğunun ardında Deniz var ve kendisi muhtemelen İstanbul’un en başarılı grafik designer’larından!

Deniz, harikasın!

Let’s Adopt! Personas: The Little things

Viktor Larkhill — Tue, 16 Mar 2010 11:28:42 +0000

What can I say…. Is the little things like these are what make this community so remarkable.

If you are a Firefox user please feel free to use this Persona. Share it with your friends and explain them what Let’s Adopt! is all about.

If you are in the office why don’t you send it to your boss?

And don’t worry… it will be the first of many…

A big thanks for our volunteer/designer Deniz Erguner, the person responsible for most of the little things you see going on in Let’s Adopt! and one of the best graphic designers in Istanbul.

Deniz, you rock!

20 Dogs rescued

Viktor Larkhill — Sun, 14 Mar 2010 13:56:04 +0000

These are the stories of 20 Turkish dogs, rescued by our friends Lale, Melek and Bilge.
They all left behind a sad story and started new lives overseas.
Two years ago the organizations saving those animals had to operate hiding as ultra-nationalists attacked them and slandered them.
Things have changed now.
Let’s Adopt! has brought legitimacy to international rescue. Thanks for our open approach everyone (except a few crazy whackos out there) recognizes now the efforts of those rescuers.
This is what we do… Join us.

If you cannot watch the youtube video please click HERE

Bir Bonus

Viktor Larkhill — Fri, 12 Mar 2010 17:36:41 +0000

Mat Tiyatro‘daki arkadaşlarımız 26 Mart Cuma günü sahneye koyacakları bir oyun için bize 40 adet bilet verme kibarlığında bulundular.

Max Aub‘un klasik eseri Örnek Suçlar, cinayet fenomeninin anlamsızlığını işliyor.

Suçlar, İntiharlar, Gastronomik ve Kitabeler olmak üzere dört bölüme ayrılmış bu metin, alelade ve çoğu kez rastlantısal olarak gerçekleşmiş eylemleri ironik bir şekilde yücelten kısa itiraflardan oluşuyor.

Detaylar BURADA

Elimizde sadece belirli sayıda bilet olduğu için, koltuklar, bağışladıkları miktara bakılmadan, Simba Fonu‘na katkıda bulunan üyelerimize ayrılacak.

Ben biletler için bir fiyat belirlemeyeceğim ve cömertliğinize güvenerek bu seçimi size bırakacağım; İstanbul’da tiyatro biletlerinin 30 ila 80 tl arasında değiştiğini ve Simba Fonu‘yla halihazırdaki kampanyamızın amacının, burada kimsenin istemediği köpekleri yurtdışında buldukları yuvalarına ulaştırmak olduğunu aklınızda tutmanızı rica ediyorum.

Katkıda bulunduğunuz miktar ne olursa olsun en fazla iki bilet alabileceksiniz.

Başvuruları tüm koltuklar dolana kadar kabul edeceğiz, o yüzden acele edin!

Viktor Larkhill

viktor@myletsadopt.com

A cultural bonus

Viktor Larkhill — Fri, 12 Mar 2010 17:27:16 +0000

Our friends at Mat Tiyatro have kindly offered us 40 tickets to attend a play on Friday, March 26.

The play, Exemplary crimes, by Max Aub is a classic text that examines murder revealing its absurdity. Divided into four parts—Crimes, Suicides, Gastronomical, and Epitaphs—the play is a collection of brief confessions that ironically elevates mediocre and oftentimes accidental acts to a level of admiration.

All the details are HERE

Because we only have a limited number of tickets, seats will be reserved for people who will contribute to the Simba Fund, regardless of the amount.

Theatre Ticket prices in Istanbul vary from 30 to 80 lira, bearing in mind that the goal of the Simba Fund and our current campaign is to fly handicapped dogs that nobody wants here to their homes found abroad, I will not ask for any specific amount and leave that choice up to you whilst appealing to your generosity.

Regardless of the amount you contribute with you will get a maximum of two tickets.

We’ll accept applications until all the seats are allocated, so hurry…

Viktor Larkhill

viktor@myletsadopt.com

Coco’nun şansı!

Viktor Larkhill — Fri, 12 Mar 2010 11:23:55 +0000

Sevgili Arkadaşlar,

Çoğunuz Coco‘yu hatırlarsınız…

Yol kenarında felçli bir halde bulunmuştu. Omurgasında bir kurşun olduğunu saptamıştık.

Çoğu insan onu ya bir Belediye barınağına bırakır ya da uyuturdu. Onun için en iyimser senaryo hayatı boyunca bir tekerlekli sandalyeyi ardından sürükleyerek yaşamaktı.

Ama biz öyle yapmadık…

Lütfen BURAYA tıklayın ve Coco’ya ne olduğunu görün. Almanca da olsa, lütfen videoyu sonuna kadar seyredin; söz gerektirmeyen nadir durumlardan biri bu. Size GARANTİ ederim, sevinçten ağlayacaksınız.

Bu operasyona katkıda bulunan herkese teşekkür ediyoruz; sizler olmasaydınız bunu başaramazdık.

Halihazırda kurtardığımız köpeklerden bazılarını yurtdışında bulunan yuvalarına göndermek için uğraşıyoruz. Eğer bu operasyonun bir parçası olmak isterseniz, Simba Fonuna yapacağınız katkı için müteşekkir oluruz.

Sevgiler

Viktor Larkhill

Viktor@myletsadopt.com

Coco’s luck

Viktor Larkhill — Fri, 12 Mar 2010 10:57:47 +0000

Dear Friends,

Most of you remember Coco…

She was found paralyzed by the side of the road. We looked for the reason and found out she had a bullet lodged in her spine.

Most people would have either dumped her in a Municipal shelter or put her to sleep. The best case scenario for her would be to live attached to a wheelchair.

Not us….

Please click HERE and see what happened with Coco…Please watch the video till the end. It is in German but this is one of those occasions where images speak for themselves. I can GUARANTEE you will cry with joy.

We thank all of those who were involved in this operation, we couldn’t have done anything without you.

We are currently working on the process of sending some of our rescues to their final homes overseas. If you want to be a part of it we will be thankful for your contribution to the Simba Fund.

Best

Viktor Larkhill

Beni Evime Uçurun

Viktor Larkhill — Thu, 11 Mar 2010 23:01:37 +0000

Alex İzmir’de doğdu.

Hayatının ilk haftalarını annesiyle, muhtemelen bir evin arka bahçesinde geçirdi.

Kısa zamanda, kendini kuyruk sallayarak yemek dilendiği sokaklarda buldu.

Yumuşak doğası ve arkadaş canlısı karakteri onu yerel balık lokantalarının maskotu yaptı; lokantalar Alex’i her gün yemek artıklarıyla besliyorlardı.

Alex’in evi yoktu ama o mutlu bir köpekti.

Her şey bir sabah kuvvetli bir darbe ardından gelen yakıcı bir acıyla son buldu.

Alexander bir barınakta gözlerini açtı. Bacaklarından biri kesilmişti. Orada bir hafta daha kalmasına izin verildi ama sonra tekrar sokaklara atıldı.

Alex gibi köpeklere Türkiye’de yer yok. Köpekler burada bir sosyal statü göstergesi. Köpekler mükemmel olmalı. Ortalama bir Türk ailesi sadece mükemmel bir köpeği kabul edebiliyor.

Alex üyelerimizden biri tarafından kurtarılıp bir pansiyona yerleştirildi. Aylardır orada kalıyor, yaraları iyileşiyor, yeni hayatına alışıyor.

Bu videoda şu an ne durumda olduğunu görebilirsiniz.

Alex artık bir sokak köpeği değil. Ona Belçika’da bir aile bulduk. Orada başka bir köpek ve üç kedi eşliğinde, muhteşem bir evde, harika bir aileyle yaşayacak. Burada böyle bir aile bulamadık. Onu hiçkimse istemedi. Bazı “hayvanseverler” bir Türk köpeğin Türkiye topraklarında ölmesi gerektiğini söyleyecek kadar ileri gittiler…Buna inanabiliyor musunuz?

Alex’i ve diğer köpekleri evlerine ulaştırmak için yardımlarınıza ihtiyacımız var. Şu anda Alex, Tiny, Bertha, Hope, Pipas ve onlar gibi birçok köpeği yurtdışındaki yuvalarına götürmek için yardım topluyoruz.

Alex’in size ihtiyacı var. Lütfen bloğumuzun sağındaki Chip in logosuna ya da doğrudan buraya tıklayın ve onu yeni evine ulaştırmamıza yardım edin. Miktar ne kadar az olursa olsun, bu muhteşem hayvanların yeni ailelerine kavuşmalarına bir katkıda bulunacaktır.

Lütfen onlara yardımcı olun…
Viktor Larkhill

Not: BURADA daha önce yurtdışına giden köpeklerimizin resimlerini görebilirsiniz… hepsinin inanılmaz hikayeleri var…

Fly me Home

Viktor Larkhill — Thu, 11 Mar 2010 21:54:26 +0000

Alex was born in Izmir, Turkey.

His first weeks were spent with his mother, probably in someone’s backyard.

Soon he found himself on the streets, wagging his tail begging for food. His sweet nature and friendly character made him a favourite with the local fish restaurants who made sure there were always some left overs for him.

Alex didn’t have a home but he was happy.

Everything ended that one morning, a strong impact followed by a intense burning heat.

Alexander woke up in a shelter. His leg was missing. He was allowed to stay there for a week but was them dumped on the streets again.

There are no homes for dogs like Alex in Turkey. Dogs are a status symbol in this country. Dogs need to be perfect. Nothing less than perfect will do for the average turkish household.

Alex was rescued by one of our members and placed in a pension. He has been staying there for months, recovering from his injuries and getting used to his new life.

In this video you can see how well he is doing.

Alex is not a street dog anymore. We have found him a family in Belgium. He will be living there with one other dog and three cats in a magnificent home with an incredible family. We couldn’t find anybody like this here.

Nobody wanted him.Some “animal lovers” went as far as saying that a Turkish dog should die on Turkish soil… would you believe that?

We need your help to fly Alex and other dogs like him home. We are currently raising funds to cover all the procedures of geting Alex, Tiny, Bertha, Hope, Pipas and others in their new homes overseas.

Alex needs you. I would please ask you to go to our Chip In on the right side or the blog or click directly here and help us getting him to his new home. Any amount, no matter how small will help getting these wonderful animals to their new families.

Help them please…

Viktor Larkhill

Note: HERE you can see some of the dogs that found a home overseas… all of them incredible stories..

An act of defiance

Viktor Larkhill — Wed, 10 Mar 2010 12:27:49 +0000

As most of you may know by now, Brindi’s fate is still on hold pending behavioral assessment. The court has been adjourned until April 16.

Canadian Press has finally taken up the issue and Brindi’s case is now enjoying widespread coverage. Social Media has proved once again that a message is conveyed much more effectively through the voice of the community than traditional press releases.

We have received hundreds of e-mails requesting information as well as our point of view on this issue.

At this stage it is highly unlikely, I would go as far as saying impossible, that Brindi will be killed. Unless the City, in adesperate attempt to hold ground, continues to push for a killing order. At this stage nobody else believes Brindi should be killed. I am convinced there is not a single “expert in Canada” that would testify that Brindi presents a danger to the society.

So this is good news.

Vaughan Black, a professor at the Schulich School of Law at Dalhousie University, said the case is important because dog owners seldom actually contest the euthanasia of their dogs. “My sense is there’s not a lot of precedents on this simply because given the cost of this, and hiring lawyers, most people … don’t go to court the way Ms. Rogier is doing,” he said.

This is precisely what made Let’s Adopt! take up this case. What we have here is a woman fighting, against all odds, to save the life of her dog and have her returned home safely. We have someone fighting for what is right, against an unholy alliance of municipal officials and “animal welfare organizations” like the Canadian SPCA that like in so many other cases have betrayed their very own founding principles.

Brindi and Francesca have become symbols of a fight against oppression and discrimination that affects every single dog owner in Canada and the States. The vast majority of people would have yielded and allowed Brindi to be killed by lethal injection. Not Francesca. She stood on her ground and fought; her actions resulted in the changing of the law and the widespread questioning of a system that needs to be changed.

Francesca could have taken the easy way out and allow the City to kill her dog. She could have compromised and allowed Brindi to be given to someone else, there were no shortage of “dog trainers” willing to take Brindi in exchange for their 15 minutes of fame.

The fight for animal rights has surprising parallels with the Civil Rights cause. Same themes apply. Oppressive systems, individual rights trampled by the authorities, unlikely heroes who dare to stand up and say NO. It is in this precise act of defiance that people like Francesca Rogier draw their strength and push to change the world for the better.

It all started with David and Goliath… and we know what happened with those two in the end.

Viktor Larkhill

Let’s Adopt!