Bertha bir japon balığı değil, akvaryumda bütün gün yüzsün dursun. Bir hamster değil kafesindeki çarkta deliler gibi koşuşsun… Gerçekten de süper örnek, ne trajik. Bertha bir hamster değil kafeste dursun!!! Bertha bir Çin Pekinez'i değil, bir Chihuahua değil, koyun çantanıza, kolunuzun altına öyle süs gibi dursun, nereye koyarsanız orda kalsın.

Bertha bir Rottweiler! Dünyanın en tatlı, en sevecen, en kuzusu o…evet… Ama bu bir Rottweiler. Cüssesi, ağırlığı, neşeyle size koşup oynamak istediğinde neler olacağı gayet belli. Benim köpeğim 25 kilo civarında, her oyunumuzdan sonra biryerlerim morarır. Neden? Saldiriyor diye mi? Hayır kesinlikle! Hevesle koşturup oyun oynarken bana her koşuşunda o ağırlıkla böyle şeylere neden oluyor. Bu zaten belli değil miydi? Bertha size geldiğinde zaten görmediniz mi? Düşünmediniz mi ikisi oyun oynarken nasıl dururlar yanyana diye? Bertha oğlunuzun gözlerinin içine bakacak, her an ilgi ve sevgiye muhtaç, bunu görmeyi bekleyecek. Oğlunuz her eve geldiğinde sevinçle ona koşacak, yalayıp koklayacak onu. Bunları hiç mi düşünmediniz?

Çocuğunuza neler olabilir söyleyeyim, arada koştururken düşer, biryerleri morarır vs vs…Zaten Bertha yokken de olmuyor mu? Ayrıca Bertha bunlara neden olabilir evet, ama daha fazlasına asla… Sanki ona bilerek korkunç zararlar verebilirmiş gibi anlatıyorsunuz olayı, ki buna inanamıyorum. Bir çocuğun en iyi dostu olacaktır o köpek, onun için düşünmeden ölmeyi göze alacaktır.

Kısa bir sürede birlikte hareket etmeye alışırlardı zaten. Bertha durması gereken çizgiyi bulurdu zaman verseydiniz. Tabii oyunlar oynayacak, tabii yaramazlıklar yapacak. Birşeyler kırılıp dökülecek, benim evimde sürekli olduğu gibi. Çocuğunuz yeni boyattığınız duvarları ispirtolu kalemlerle boyadığında kapının önüne koyar mısınız? Evin içinde koştururken en sevdiğiniz vazoyu kırdı diye onu odasına mı kapatırsınız ya da? Onu da bir kutuya mı koyarsınız!?

İkisini yanyana getirmemek bence en büyük hatanız, o zamanı vermemek. Onları teşvik edip, birbirlerinin birer parçası şeklinde hareket etmelerini sağlamak yerine; o güzelim köpeği, üstelik de hayatı bu kadar zor geçmiş ve mutluluğu gerçekten çok hakeden bir köpeği evinize alıp, güzel anları yaşattıktan sonra kafese mi kapatmaktı çözümünüz? Bravo! Oğlunuza inanılmaz bir örnek teşkil ettiniz! Annesi tarafından eve gelen ve onu çok mutlu eden oyun arkadaşı artık yok… Süper çözüm! Büyüdüğünde ne düşünecek bu zamanı hatırlarsa acaba…yazık…

Hasta oluşu ve ilaç alıyor olmasına yorumunuz da inanılmaz…Evet günlük ilaç alıyor…ee, yani?

Bertha'dan beklediğiniz evinize girer girmez kenarda süs objesi gibi oturup, siz isteyince kalkıp yanınıza gelmesi, siz isteyince gitmesi, siz isteyince kapatıldığı kutuda mutlu olması mıydı gerçekten!? Bir de düğmesi olsun kuralım saatini, kendi kendine besleniversin, onun için de uğraştırmasın, ilacını da otomatik veren bir tüp takalım. Kendi kendine kafesinin içinde nefes alsın, e süper!

Hem böyle bir köpeği, belli ki olabilecekleri düşünmeden, tamamen anlık bir bakış açısıyla evinize ve hayatınıza dahil etmeniz, hem de bunun sonrasında onun bu gayet normal davranışlarını korkunç gibi göstermeniz çok yanlış! Sanki bir sansardan filan bahsediyoruz, çok korkunç gibi…

Zaman, ilgi, sevgi ve şefkat gerekiyor Bertha'ya sadece! Ve inanç! O bunu sonuna kadar hakediyor. Bence bu bakış açısıyla onu uzaklaştıracak başka bir bahaneniz de olurdu zaman içinde… Bertha'nın bir daha bu ve benzeri SAÇMALIKLARI yaşamamasını diliyorum. Hatta bunları hatırlamasın bile.. ona aile olacak güzel insanlar da bol bol "daha öncekiler becerememişler, iyiki de becerememişler çünkü artık bizimle" desin..!

Ileri bir tarihte diger bir köpege zarar vermemeleri icin bu ailenin
hayvan sahiplenme aktivitelerinin takip edilmesi gerektigini düsünmekteyim.